نگاهی تا ببالد رفته ای بیرون ازبن محفل

تاملهای بی شیرازگی ما را بهم دارد

تمیز پشت و رویت اینقدر فطرت نمی خواهد

عدم آنجاکه هستی گل کند .ستی عدم دارد

چو شمع اینجا همان تحریک مژگانت قدم دارد

صدا بر ششجهت می پیچد ازیک دامن افشاندن

جهان صید کمند وحشیی کز خویش رم دارد