در این آیینه گر آبی ست چون تمثال رم دارد

گرفتار رسوم اندیشه آرام کم دارد

عقاید آنچه دارد خدمت دیر و حرم دارد

دماغ آرمیدن نیست با گل ، شبنم ما را

از این صحرای وحشت چون شرر دیگر چه بردارم

همه گر سر توان برداشتن حکم قدم دارد

خرد را از بساط می پرستان نیست جان بردن