چو شمشیری که افتد راست خم اکثر دودم دارد

علاجی نیست غیر از داغ زخم خاکساران را

که چاک جاده یکسر بخیه نقش قدم دارد

بود خونریزتر گر راستی شد پیشه ظالم

دل از همدوشی عکس تو بر آیینه می لرزد

که او مست می نازست و این دیوار نم دارد

ز ما و من نشد محرم نوای عافیت گوشم