همه افسانه است این محفل اما خواب کم دارد

دل از همدوشی عکس تو بر آیینه می لرزد

که او مست می نازست و این دیوار نم دارد

ز ما و من نشد محرم نوای عافیت گوشم

در این غارت سرا مشت غبار رفته بر بادم

به آرامم سجود آستانت متهم دارد

به رنگی تشنه شوقم خراش زخم الفت را