قدح کج کرده صهبایی که شرم از ریختن دارد

ادب چون ماه نو امشب پی تکلیف من دارد

به وضع غنچه فرصت می دهد آواز گل ها را

که لب زینهار مگشایید خاموشی چمن دارد

ز ساز و برگ آسایش چه دارد منعم غافل