به بخت خود چه سازد عاشق مسکین که آن بدخو

که آنجا گر همه آیینه است آب روان دارد

هدف باید شدن چون بلبلان ما را در این گلشن

که هر شاخش چو بوی گل خدنگی در کمان دارد

سراپا الفت است اما دل نامهربان دارد

به رنگ آتش یاقوت ناپیداست دود من

به حیرت رفته شوقت عجب ضبط عنان دارد