این کاروان شفیقی غیر از جرس ندارد

تا ناله وار گاهی زین تنگنا برآییم

افسوس دامن ما، چین ففس ندارد

بر حال رفتگان کیست تا نوحه ای کند سر

تدبیر عالم وهم بر وهم واگذارید

اینجا پریدن چشم پروای خس ندارد

گردون خرام شوقیم پرگار دور ذوقیم