تا ناله وار گاهی زین تنگنا برآییم

رنگ حناست آنجا، کس دسترس ندارد

درگلشنی که ما را دادند بار تحقیق

صبح بهار هستی بوی نفس ندارد

افسوس دامن ما، چین ففس ندارد

بر حال رفتگان کیست تا نوحه ای کند سر

این کاروان شفیقی غیر از جرس ندارد