تیغ غضب جز حیا نیام ندارد

نفرت ازین مزبله به قدر تمیز است

مفت دماغی که جز زکام ندارد

تا به دلت کین کس بود مژه مگشا

سوخت دل اما نکر د آینه روشن

حیف چراغی که هیچ شام ندارد

خواه نفس گوی خواه عمر گرامی