به بال دعوی از خویش رستنی که ندارد

سپند مجمر تصویرهمچو من به که نالد

ز وحشتی که فسرده ست و جستنی که ندارد

گذشته است جهانی ز اوج منتظر عنقا

اسیر حرص چه کوشش کند به ناز رهایی

بر این دکان هوس دل نبستنی که ندارد

به حیرتم چه فسون است دام حیرت بیدل