که گردی بیش نبود هرکه الفت با زمین دارد

خم هر موج می از نسبت نیرنگ ابرویت

شکست توبه ما در شکست آستین دارد

مشو مغرور تمکین در تعلق زا جسمانی

بقدر انجم از گردون گره بر بال و پر دارم

مرا هر حلقه این دام در زیر نگین دارد

هوایی بیش نتوان یافت از ساز حباب اینجا