به رنگ سایه جهد عاجزان پا از جبین دارد

رهایی نیست ما را از فلک بی خاک گردیدن

به هرجا دانه ای هست آسیا زیر نگین دارد

به دوش سجده از خود می روم تا آستان او

سرشکم ، دود آهم ، شعله ام ، داغ دلم بیدل

چو شمع از حاصل هستی سراپایم همین دارد