رهایی نیست ما را از فلک بی خاک گردیدن

درین دریا حبابم طرفه وضعی شرمگین دارد

سزاوار خطایی هم نی ام از ننگ بیقدری

به حالم نسبت نفرین ، غرور آفرین دارد

به هرجا دانه ای هست آسیا زیر نگین دارد

به دوش سجده از خود می روم تا آستان او

به رنگ سایه جهد عاجزان پا از جبین دارد