سزاوار خطایی هم نی ام از ننگ بیقدری

چنین صد معجز آن سحرآفرین در آستین دارد

ندیدم از خجالت خویش را تا چشم واکردم

درین دریا حبابم طرفه وضعی شرمگین دارد

به حالم نسبت نفرین ، غرور آفرین دارد

رهایی نیست ما را از فلک بی خاک گردیدن

به هرجا دانه ای هست آسیا زیر نگین دارد