خلقی وسیع خفته ست در تنگی سرینها

جز دست خر در این عصر در آستین که دارد

از منعمان گدا را دیگر چه می توان خواست

تن داده اند بر فحش داد این چنین که دارد

جز کام این حواصل دامن به چین که دارد

یک غنچه صدگلستان آغوش می گشابد

مقعد به خنده باز است طبع حزین که دارد