در وادی فرصت سر و برگ قدمی نیست

چندان که زبان تو ز دل فاصله دارد

محمل کش تسلیم ز خود رفتن اشکیم

این قافله یک لغزش پا راحله دارد

دل می رود و دست فسوس آبله دارد

بر وحشت ما خرده مگیرید که عاشق

چون اشک همین یک دل بی حوصله دارد