بر وحشت ما خرده مگیرید که عاشق

این قافله یک لغزش پا راحله دارد

در وادی فرصت سر و برگ قدمی نیست

دل می رود و دست فسوس آبله دارد

چون اشک همین یک دل بی حوصله دارد

یک چند تو هم خانه به دوش من و ما باش

آفاق در آواز جرس قافله دارد