آدم نبود آنکه ز حیوان گله دارد

کو دل که بدانم ز غمت ناله فروش است

کو لب که توان گفت ز جانان گله دارد

ای بیخبر، ازکم خردان شکوه چه لازم

در ساغر و مینای تهی ناله شراب است

مفلس همه از عالم سامان گله دارد

آیینه ما لذت دیدار نفهمید