به هر بی دست و پایی چیدن دامن پری دارد

به عبرت آشنا شو از جهان ننگ بیرون آ

مژه نگشوده ای این خانه وحشت دری دارد

ندارد گردباد این بیابان ننگ افسردن

در این بحر از غنا سامانی وضع صدف مگذر

کف دست طمع بر هم نهادن گوهری دارد

به توفان خیال پوچ ترسم گم کنی خود را