گر تعلق اسباب ، عرض صد جنون نازست

یا ترقی آهنگ است یا تنزلی دارد

پرفشانی عشق است رنگ و بوی این گلشن

هر گلی که می بینی بال بلبلی دارد

بی نیازی ما هم یک تغافلی دارد

بار شکوه پیمایی بر دل پر افتاده ست

تا تهی نمی گردد شیشه قلقلی دارد