تا تهی نمی گردد شیشه قلقلی دارد

گر تعلق اسباب ، عرض صد جنون نازست

بی نیازی ما هم یک تغافلی دارد

بار شکوه پیمایی بر دل پر افتاده ست

خواه برتامل زن خواه لب به حرف افکن

سیر این بهارستان غنچه و گلی دارد

ز انفعال مخموری سرخوش تسلی باش