سیر این بهارستان غنچه و گلی دارد

بار شکوه پیمایی بر دل پر افتاده ست

تا تهی نمی گردد شیشه قلقلی دارد

خواه برتامل زن خواه لب به حرف افکن

ز انفعال مخموری سرخوش تسلی باش

جبهه تا عرق پیماست ساغر ملی دارد

رنج زندگی بر ما نیستی گوارا کرد