دلیل ترک اسبابم مباش ای ذوق آزادی

که شمشیر از حریف خود سلامت برنمی دارد

به ذوق گفتگو بر هم مزن هنگامه تمکین

که کوه از ناله غیر از ننگ خفت بر نمی دارد

نگاه بی دماغان ناز عبرت بر نمی دارد

مگرچون نقش پا با خاک محشورم کنی ورنه

سر افتاده ای دارم که خجلت برنمی دارد