تامل گر نگردد هر زمان توفیق آزادی

همه گنجیم اماگنج جا در مدفنی دارد

زسیر سرنوشت این دشت تنگی کرد بر دلها

به هرجا کسوت ما چین ندارد دامنی دارد

شرر هم در دل سنگ آب در پرویزنی دارد

حیا از طینت ما جز ادب چیزی نمی خواهد

فضولی گر همه از خود برآیی ؟؟دنی دارد