فضولی گر همه از خود برآیی ؟؟دنی دارد

تامل گر نگردد هر زمان توفیق آزادی

شرر هم در دل سنگ آب در پرویزنی دارد

حیا از طینت ما جز ادب چیزی نمی خواهد

نمی دانم چه خرمن می کنم زین کشت بیحاصل

نفس تا ریشه اش باقی ست دل برکندنی دارد

زگفتن چرب و نرمی خواه و از دیدن حیا بیدل