نقاش مگر از صدفش رنگ برآرد

نقشم کسی از سعی چه فرهنگ برآرد

عمری ست که با کلفت دل می روم از خویش

خود را چه قدر آینه با زنگ برآرد

صد شام ابد طی شد و صد صبح ازل رفت