بیدل ، به کف خاک ، قناعت کن و خوش باش

حیرانی از این بیش که را دنگ برآرد؟

آه این دل مایوس نشاطم نپسندید

کو غنچه که واگردد و گلرنگ برآرد

تا گرد هوا گیر تو اورنگ برآرد