ندارد شبنم من برگ اظهاری درین گلشن

که از لعل ترش موج زمرد سر برون آرد

به گلشن گر بگویم وصف لعل میفروش او

به حسرت شاخ گل از آستین ساغر برون آرد

مگر نومیدیم در رنگ چشم تر برون آرد

به پستی تا بماند شوق جهدی کن که خون گردی

چو آب آیینه دار رنگ گردد، پر برون آرد