نقد بساط عالمی فکر همین قمار برد

بی رخت از هجوم درد بسکه جنون بهانه ام

رنگم اگر پری شکست ناله به کوهسار برد

حرص در آرزوی جاه رنگ حضور فقر باخت

زبن عملی که وهم خلق غره طاقت خود است

جز به عدم نمی توان حسرت مزد کار برد

شعل هوس به هیچکس نوبت آگهی نداد