حرص در آرزوی جاه رنگ حضور فقر باخت

هرکه قدح به سنگ زد ازسر من خمار برد

بی رخت از هجوم درد بسکه جنون بهانه ام

رنگم اگر پری شکست ناله به کوهسار برد

نقد بساط عالمی فکر همین قمار برد

زبن عملی که وهم خلق غره طاقت خود است

جز به عدم نمی توان حسرت مزد کار برد