دیده سیاهیی که داشت کاتب انتظار برد

آه که گوش عبرتی محرم راز ما نشد

ناله به هرکجا دمید، ریشه به پنبه زار برد

تا رقم چه مدعا سرخط کلک آرزوست

بیدل ازبن دو دم نفس کایت عبرت است و بس

شخص عدم ز نام من خجلت اشتهار برد