جاده ها هر سو به منزل صد گریبان چاک برد

بهر نام دیگران تا چند شغل جان کنی

مزد عبرت زین نگینها صنعت حکاک برد

قاصد مجنون دپندشت اندکی لغزیده بود

گر همه در آفتاب محشرم افتاده راه

یاد آن مژگان مرا در سایه های تاک برد

می روم محمل به دوش آمد و رفت نفس