خانه مجنون به رفت و روب پر محتاج نیست

لیک از این غافل که پشت دست دندان می برد

گر چنین دارد محبت پاس شرم انتظار

چشم ما هم بعد از این راهی به کنعان می برد

گردباد اکثر خس و خار از بیابان می برد

با همه بی دست و پایی در تلاش خاک باش

عزم این مقصد گهر را نیز غلتان می برد