ننگ هوس نمی کشد دولت بی زوال ما

در چمنی که رنگ ماست بوی وفا که می برد

نغمه محفل کرم وقف جنون سایل است

ورنه به عرض مدعا عرض حیا که می برد

بر در کبریای فقر نام هما که می برد

کرد کشاکش هوس مفلست از شکوه ناز

آگهی اینکه از کفت رنگ حنا که می برد