آگهی اینکه از کفت رنگ حنا که می برد

ننگ هوس نمی کشد دولت بی زوال ما

بر در کبریای فقر نام هما که می برد

کرد کشاکش هوس مفلست از شکوه ناز

هرکه گذشت ازین چمن ریشه حسرتش بجاست

این همه کاروان رنگ رو به قفا که می برد

آینه حضور دل تحفه دیر و کعبه نیست