باید این خط هم به چشمت گاه گاهی بگذرد

شمع بردار از مزار تیره روزان وفا

باش تا بر خاک مژگان سیاهی بگذرد

از غبار ما سواد عجز روشن کردنیست

عرض مطلب یک فلک ره دارد از دل تا زبان

چون سحر صد نردبان بندی که آهی بگذرد

برنمی دارد چوگردون عمر تمکین وحشتم