متاز درپی زاهد به وهم حور و قصور

که تا شتاب نویسی درنگ می گذرد

در آن چمن که به دستت نگار می بندد

غبار اگر گذرد گل به جنگ می گذرد

حذرکه قافله سالار بنگ می گذرد

عقوبت است صدف تا محیط پیش گهر

دل گرفته ز هرکوچه تنگ می گذرد