دل گرفته ز هرکوچه تنگ می گذرد

متاز درپی زاهد به وهم حور و قصور

حذرکه قافله سالار بنگ می گذرد

عقوبت است صدف تا محیط پیش گهر

کجاست امن که در مرغزار لیل و نهار

به هر طرف نگری یک پلنگ می گذرد

غبار دهر غنیمت شمر که آینه هم