غبار دهر غنیمت شمر که آینه هم

دل گرفته ز هرکوچه تنگ می گذرد

کجاست امن که در مرغزار لیل و نهار

به هر طرف نگری یک پلنگ می گذرد

ز خویش می گذرد گر ز زنگ می گذرد

ستم به خوبش مکن رنگ عاجزان مشکن

پر شکسته ز چندین خدنگ می گذرد