ستم به خوبش مکن رنگ عاجزان مشکن

به هر طرف نگری یک پلنگ می گذرد

غبار دهر غنیمت شمر که آینه هم

ز خویش می گذرد گر ز زنگ می گذرد

پر شکسته ز چندین خدنگ می گذرد

تامل تو، پل کاروان عشرت توست

مژه به خم ندهی سیل رنگ می گذرد