مژه به خم ندهی سیل رنگ می گذرد

ستم به خوبش مکن رنگ عاجزان مشکن

پر شکسته ز چندین خدنگ می گذرد

تامل تو، پل کاروان عشرت توست

دماغ فقر سزاور لاف حوصله نیست

چون بحر شد تنک آب از نهنگ می گذرد

هسزار مرحله آنسوی رنگ دارد عشق