هلالش از مه و ماه از هلال می گذرد

غبار شیشه ساعت به وهم می کوبد

بهوش باش که این ماه و سال می گذرد

تلاش نقص وکمال جهان گروتازی ست

به هرکه می نگرم طالب دوام بقاست

مدار خلق به فکر محال می گذرد

دلی که صاف شود از غبار وهم کجاست