دلی که صاف شود از غبار وهم کجاست

هلالش از مه و ماه از هلال می گذرد

به هرکه می نگرم طالب دوام بقاست

مدار خلق به فکر محال می گذرد

ز هر یک آینه چندین مثال می گذرد

طلب چه سحرکند تا به کوی یار رسم

نفس هم از لب ما سینه مال می گذرد