پوست اندازد، بود هرچند جای مار سرد

انفعال جوهر مرد اختلاط حیز نیست

شعله ها را شمع کافوری کند دشوار سرد

با همه تدبیر ز آتش برنیاید مالدار

بی تکلف با نفس روزی دو باید ساختن

دل هواخواه و نسیمی دارد این گلزار سرد

تا شود هستی گوارا با غبار فقر جوش