پای پر آبله ام کارگه مینا کرد

فطرت سست پی از پیروی وهم امل

لغزشی خورد که امروز مرا فردا کرد

می شمارم قدم و بر سر دل می لرزم

دل بپرداز و طرب کن که درین تنگ فضا

خانه آینه را جهد صفا صحرا کرد

گرد پرواز در اندیشه پری می افشاند