ستم نصیب دلم من کجا و درد کجا

دل گداخته بر شش جهت بغل واکرد

جهان به شیشه گرفت این پری چه انشاکرد

نفس به کوچه نی رفت و ناله پیدا کرد

ز شرم چشم تو دارد خیالم انجمنی

که باید از عرقم سیر جام و مینا کرد