ازین بساط گذشتم .ولی نفهمیدم

مرا به خاک نشاند و ترا تماشاکرد

به فکر کار دل افتادم از چکیدن اشک

شکست شیشه به روبم در حلب واکرد

که وضع پیکر خم با که این مدارا کرد

چو شمع صورت بیداری ام چه امکان داشت

سری که رفت ز دوشم اشارت پا کرد