سری که رفت ز دوشم اشارت پا کرد

ازین بساط گذشتم .ولی نفهمیدم

که وضع پیکر خم با که این مدارا کرد

چو شمع صورت بیداری ام چه امکان داشت

نهفت معنی مکشوف بی تاملی ام

نبستن مژه آفاق را معما کرد

جنون بیخودیی پیش برد سعی امل