چندان خمار درد محبت نداشتم

جان دادنش به حسرت جاوید جود کرد

زان غنچه خموش به آهنگ کاف و نون

سر زد تبسمی که عدم را وجود کرد

بوی گلی که زخم مرا مشک سود کرد

ای چرخ زحمت گره کار من مبر

خواهد مه نوت سر ناخن کبود کرد