ای چرخ زحمت گره کار من مبر

سر زد تبسمی که عدم را وجود کرد

چندان خمار درد محبت نداشتم

بوی گلی که زخم مرا مشک سود کرد

خواهد مه نوت سر ناخن کبود کرد

آیینه دار نقش قدم بود هستی ام

هرکس نظرفکند به من سرفرودکرد